Veel heb ik niet gemaakt vorige week is een van mijn handwerkvriendinnen plotseling overleden je houdt er rekening mee maar het was toch schrikken. Ze werd getroffen door een hersenbloeding, na vier dagen coma is ze overleden in de leeftijd van 86 jaar. Haar wens is hierdoor vervuld want ze wilde absoluut niet in een verzorgingshuis terecht komen. In haar leven is ze ook altijd actief geweest met naald en draad (haar echtgenoot was kleermaker) als het druk was hielp ze mee in het atelier. In haar vrije tijd heeft ze prachtige werken gemaakt, waaronder vele merklappen.
In mijn eerste blog (weblog) had ik een bericht aan haar besteed, deze mooie bedsprei met bijpassend kussen had ze gemaakt waar ze heel trots op was. Nu lag hij als laatste afscheidsgroet op de kist met een witte lelie. Irma bedankt voor de vele gezellige uurtjes om samen onze passie te delen.
Het afgelopen jaar had ze er geen zin meer in, het lukte me niet om haar nog ergens enthousiast voor te maken. Het leven gaat verder maar toch is het heel vreemd want na mijn wekelijkse fysio ging ik meestal een kop koffie bij haar drinken, ze woonde er vlak naast en onwillekeurig kijk je naar het raam waar ze meestal naar buiten zat te kijken.
In mijn eerste blog (weblog) had ik een bericht aan haar besteed, deze mooie bedsprei met bijpassend kussen had ze gemaakt waar ze heel trots op was. Nu lag hij als laatste afscheidsgroet op de kist met een witte lelie. Irma bedankt voor de vele gezellige uurtjes om samen onze passie te delen.
Het afgelopen jaar had ze er geen zin meer in, het lukte me niet om haar nog ergens enthousiast voor te maken. Het leven gaat verder maar toch is het heel vreemd want na mijn wekelijkse fysio ging ik meestal een kop koffie bij haar drinken, ze woonde er vlak naast en onwillekeurig kijk je naar het raam waar ze meestal naar buiten zat te kijken.
0 comments:
Post a Comment