Mijn droom en passie

Op 14 jarige leeftijd belandde ik voor het eerst in het ziekenhuis waar ik noodgedwongen enkele weken moest verblijven en daar maakte ik toen kennis met de Welfare, dit waren dames die zich bezig hielden met patienten om ze creatief  bezig te houden. Sinds die dag was mijn wens en droom om met mensen creatief  bezig te zijn, maar in het leven loopt het vaak anders doordat je toch andere keuzes maakt. Door mijn rugproblemen (zo zie je maar dat alles is voorbestemd) ben ik op zoek gegaan naar een andere tijdsbesteding en zoals te lezen in mijn profiel is dat ook gelukt. Maar een wens had ik nog en dat was een handwerkkamer waar ik alles kan opbergen en waar ik met vriendinnen gezellig kan handwerken en rondsnuffelen in mijn verzameling. Mijn kamer is klaar (alleen moet de computer er nog worden aangesloten dan is het compleet) jullie hebben al wat kunnen zien. Mijn vriendinnen zijn al enkele malen geweest en genieten net zoals ik, geniet mee.

     

 

 

Tijdens onze laatste middag werd ik weer verrast door Willy met een van haar juweeltjes die zijn gemaakt in 1870 waarvan ik al meerdere werkstukken heb mogen ontvangen. Dit is weer een dag met een gouden randje, Willy je weet dat ik dit koester, heel heel erg bedankt!

Dit is weer zo fijntjes millimetersteekjes met de hand gemaakt en een gebreid stoplapje.

Waar 63 voor staat is Willy ook nooit achter gekomen.

Kijk eens hoe klein 26 cm lang, ter vergelijking ik heb er een borduurschaartje naast gelegd.

.

Deze twee stukken heb ik al eerder van haar ontvangen en zijn door dezelfde persoon gemaakt, op mijn blog www.jeshardanger.blogspot.com - labels antiek textiel kan je het verhaal hierover lezen. Mijn motto is dan ook, maak van je leven een droom en van je droom een passie!

 



Antiek hemd is .......Doodshemd

Onze grootouders waren beter voorbereid op "hun laatste reis" dan wij.

De bruid bracht vaak al doodshemden mee in haar uitzet. Ze lagen klaar in de linnenkast voor de begrafenis, die volgens vaste rituelen werd uitgevoerd met steun van buren en vrienden.

Tot aan de tweede wereldoorlog was het gebruik van een doodshemd heel gewoon, later werd het vervangen door een nieuwe pyama, het zondagse pak of jurk.

Tegenwoordig voelen velen zich niet meer geborgen in de oude gebruiken en zoeken naar andere uitvaartvormen, al is de keuze alles behalve een routine aangelegenheid. Is het eenmaal ernst dan ontbreekt vaak de kracht en tijd met de details van het afscheid nemen. Toch zijn er nog mensen die het maken van een doodshemd zien als een vorm van bezinning, voorbereiding en acceptatie van de dood.

Bron:  Henny Willems

Kijk op www.doodshemd.nl zij heeft doodskleden ontworpen om op een bepaalde manier afscheid  te nemen, ook staat er een mooi gedicht op haar site.

De winnaar is M.H, wil je mij je adres per mail toesturen dan komt het speldenkussntje naar je toe.

"Tussen Kunst en Kitsch"

Gisteren was ik als introducé een middag naar "Kunst en Kitsch" geweest, georganiseerd door het Vrouwengilde van Heerlen. De lezing werd gehouden door Mw. Marijke van Roosmalen sinds 1984 werkzaam in de kunst en antiekwereld en enkele jaren gespecialiseerd in het uitvoeren van taxaties van porselein, glas, zilver, beelden, schilderijen, bijzondere voorwerpen en textiel (vooral het laatste was natuurlijk voor mij interessant). De meeste van mijn trouwe lezers weten dat ik antiek textiel verzamel en ik enkele jaren geleden op een antiekmarkt een geborduurd linnen hemd had gekocht. De betreffende verkoopster vertelde mij toen dat het uit Hongarije afkomstig was waar ik meteen mijn twijfels over had. Het is prachtig geborduurd, destijds heb ik al een bericht hier over gemaakt (staat op mijn oude weblog) en een oproep geplaatst over de herkomst. Er werd toen veel  gereageerd maar niemand kon mij een aanwijzing geven over de herkomst en de oudheid van het hemd. Gelukkig zijn mijn vragen nu beantwoord, het hemd is gemaakt van handgeweven linnen, de banen van 33 cm zijn handmatig aan elkaar genaaid en het borduurwerk loopt mooi door, het is 150 jaar oud, afkomstig uit West Europa waarschijnlijk Duitsland. Zij raadde mij aan het hemd zorgvuldig op te rollen in zuurvrij papier zodat het goed bewaard blijft, zij was verrast en enthousiast om dit kledingstuk te mogen taxeren, willen jullie raden waar het voor diende?

Hier zijn heel wat uurtjes aan besteed en de waarde was meer als 10x het bedrag wat ik ervoor had betaald, als jullie weten waar dit kledingstuk voor diende schrijf dan een reactie. Onder degene  met de goede inzending zal ik onderstaand speldenkussentje verloten. Reageren kan tot 19 September!

Toch wat gemaakt.

Onze tijd wordt nog altijd opgeslokt door de vele ziekenhuisbezoeken, we zijn nog niet veel wijzer wat betreft de biopsie (de cellen zien er niet kwaadaardig uit) het wordt nu bekeken door een team artsen waarvan er een gespecialiseerd is in de tumors. Maar eerst komt dinsdag de katherisatie en donderdag hebben we dan een gesprek met de betreffende specialist, tussendoor heb ik toch nog wat gemaakt.

De houder voor het speldenkussen heb ik gekocht op de expositie van Naald en Draad in Roermond, het garen is venus mouliné 2216 op 12 draads stof. Deze staat nu op mijn tafel in de handwerkkamer,

hier kan ik heel wat naalden op parkeren.

Deze knottedoek is ook met venus 2216 gemaakt op 16 draads stof met een draadje, sindsdien mijn favoriete kleur rood.

Het begin is gemaakt aan de gordijntjes op 12 draads stof, overdag werk ik hieraan vanwege het daglicht en s'avonds werk ik aan het hardangerkleed. Zo heb ik ook wat afwisseling.