De Souvenir de ma Jeunesse is een meterslange doek in dit geval 4 meter, er zijn souvenirs die wel 8 tot 10 meter lang zijn. Het zijn verschillende stekendoeken gemaakt door meisjes meestal rond de leeftijd van 10 jaar aan het begin van de vorige eeuw. Het meisje moest om de juiste opvoeding te krijgen al vroeg naar kostschool, gesprekken op school moesten ook meestal in het Frans gevoerd worden. Om de meisjes te ontwikkelen tot beschaafde vrouwen, vond men het belangrijk dat er uitgebreid onderwijs werd gegeven in "nuttige handwerken".
Meestal werd de stekenlap gemaakt onder leiding maar na schooltijd, in het lesrooster was geen plaats voor het handwerken en werd het vak naar de avonduren verschoven. Om klassikaal les te kunnen geven werd meestal gekozen voor een proeflapje, eenvoudige handgrepen zoals het vasthouden van de naald en de regelmaat van borduren. De moeilijkheidsgraad werd langzaam opgevoerd, naden en zomen en in de laatste fase de naam van het meisje met letters in Frans borduursel. Soms lagen van het begin tot het einde wel 3 jaar, want er werd veel waarde gehecht aan orde en netheid.
In deze jachtige tijd bestaat er nauwelijks aandacht om met zoveel tijd en geduld een aaneenschakeling van nieuwe technieken onder de knie te krijgen. Maar opvallend is dat het enthousiasme voor borduren de laatste jaren flink is toegenomen, en er groepjes zijn ontstaan onder wel of niet deskundige begeleiding met proeflapjes te maken en deze tot een PRONKROL te vormen. De lappen worden dan met tussenzetsels aan elkaar genaaid, gehaakt, op tule geborduurd of andere mooie randen en dan gevoerd met stof om de achterkant te bedekken.
De volgende foto's zijn van de souvenir gemaakt door Maria Claes in 1908 op 10 jarige leeftijd in Enternat Esschen en is in mijn bezit.
Meestal werd de stekenlap gemaakt onder leiding maar na schooltijd, in het lesrooster was geen plaats voor het handwerken en werd het vak naar de avonduren verschoven. Om klassikaal les te kunnen geven werd meestal gekozen voor een proeflapje, eenvoudige handgrepen zoals het vasthouden van de naald en de regelmaat van borduren. De moeilijkheidsgraad werd langzaam opgevoerd, naden en zomen en in de laatste fase de naam van het meisje met letters in Frans borduursel. Soms lagen van het begin tot het einde wel 3 jaar, want er werd veel waarde gehecht aan orde en netheid.
In deze jachtige tijd bestaat er nauwelijks aandacht om met zoveel tijd en geduld een aaneenschakeling van nieuwe technieken onder de knie te krijgen. Maar opvallend is dat het enthousiasme voor borduren de laatste jaren flink is toegenomen, en er groepjes zijn ontstaan onder wel of niet deskundige begeleiding met proeflapjes te maken en deze tot een PRONKROL te vormen. De lappen worden dan met tussenzetsels aan elkaar genaaid, gehaakt, op tule geborduurd of andere mooie randen en dan gevoerd met stof om de achterkant te bedekken.
De volgende foto's zijn van de souvenir gemaakt door Maria Claes in 1908 op 10 jarige leeftijd in Enternat Esschen en is in mijn bezit.
0 comments:
Post a Comment